Η Σαντορίνη είναι ένας τόπος που έχει φωτογραφηθεί όσο λίγοι. Έχει αποκτήσει μια τόσο ισχυρή φωτογραφική ταυτότητα, ώστε η εικόνα της συχνά προηγείται του ίδιου του τοπίου.
Μέσα από αυτό το δοκίμιο, η πρόθεση δεν είναι να επαναληφθεί μια ήδη γνωστή εικόνα του τόπου, αλλά να αναζητήσει ό,τι παραμένει αθέατο πίσω από αυτήν.
Οι έγχρωμες εικόνες συνθέτουν μια προσωπική γεωγραφία, όπου το εξωτερικό τοπίο μετασχηματίζεται σε εσωτερικό. Οι εικόνες δεν αναζητούν να περιγράψουν έναν τόπο· επιχειρούν να αποδώσουν το εσωτερικό του αποτύπωμα.
Η Σαντορίνη λειτουργεί εδώ όχι ως προορισμός ή ως θέαμα, αλλά ως πεδίο εμπειρίας. Ένας χώρος όπου το φως, το χρώμα και η μνήμη συνθέτουν μια εσωτερική γεωγραφία του βλέμματος.
Κάθε τοπίο είναι, τελικά, ένα εσωτερικό τοπίο. Δεν το αναγνωρίζουμε μόνο με τα μάτια, αλλά με τη μνήμη, τη σιωπή και την εμπειρία που το συνοδεύουν. Ίσως γι’ αυτό κάθε φωτογραφία είναι λιγότερο μια καταγραφή του ορατού και περισσότερο το ίχνος μιας εσωτερικής διαδρομής.
Τις υπέροχες φωτογραφίες μιας "άλλης" Σαντορίνης πίσω και πέρα απο την πολυφωτογραφημένη, μπορείτε να δείτε εδω : www.athensvoice.gr
