Μεταξύ
φίλων:- Τι σχέση έχουμε ρε Παναγιώτη εμείς με την Αργεντινή, την πατρίδα του Μέσι και του Μαραντόνα;
- Να σου πω Μηνά. Στην ουσία δεν έχουμε καμιά σχέση, αλλά στην πράξη πολλές.
- Τι εννοείς, δεν σε καταλαβαίνω.
- Θα σου εξηγήσω. Στην ουσία είμαστε δυο διαφορετικά κράτη. Εκείνη είναι μια μεγάλη χώρα, με πλούσια εδάφη και απέραντα λιβάδια, εμείς είμαστε μια χώρα μικρή, που στο χάρτη του κόσμου είμαστε μια μύγα. Όμως στην πράξη έχουμε πάρει τον ίδιο κατήφορο και πηγαίνουμε στο γκρεμό.
- Μην το λες, αυτοί είναι σε χειρότερη μοίρα.
- Ναι, αλλά ξέχασες που κάποιοι μας την παρουσίαζαν ως παράδειγμα προς μίμηση;
- Τώρα όμως τα πράγματα αλλάξανε. Ακούω στις ειδήσεις ότι έχουνε μεγάλο πληθωρισμό, το νόμισμά τους καθημερινά υποτιμάται, έβαλαν φόρο στην αλλαγή συναλλάγματος και στις αγορές από το internet, ο κόσμος έχει βγει στους δρόμους και το πλιάτσικο στα Super Market είναι καθημερινό φαινόμενο.
- Εντάξει, αυτά τα λένε στις ειδήσεις, γιατί τα μεταδίδουν τα διεθνή πρακτορεία, αλλά οι σχολιαστές από τα παράθυρα άλλα λένε.
- Έχεις κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό σου;
- Ναι, άκουσα χθες κάποιον πρώην παρουσιαστή και νυν σχολιαστή της τηλεόρασης και εκδότη εφημερίδας, που το παίζει ουδέτερος και ανεξάρτητος, να λέει ότι δεν θα πρέπει να γίνει κομματική εκμετάλλευση του θέματος της Αργεντινής.
- Μπορείς να μου το κάνεις πιο λιανά;
- Να, λέει ας πούμε, ότι μπορεί η Αργεντινή με τη στάση πληρωμών που έκανε, να έπεσε έξω και να έφθασε σ’ αυτή την κατάσταση, αλλά δεν πρέπει αυτό να το ταυτίζουμε για κομματική εκμετάλλευση με τις θέσεις της δικής μας αξιωματικής αντιπολίτευσης για διαγραφή του χρέους.
- Αυτό το κατάλαβα, αλλά τη στάση του σχολιαστή δεν μπορώ να καταλάβω.
- Κρατάει μια πισινή ο άνθρωπος. Σου λέει, αύριο μπορεί να γίνουμε Αργεντινή.
- Ωχ, καήκαμε…
Στέφανος Λέπουρας
