ΑΠΟΨΕΙΣ: ΤΑ ΠΕΡΗΦΑΝΑ ΓΗΡΑΤΕΙΑ...!!!

   Ο κύριος Παναγιώτης, συνταξιούχος ΔΕΚΟ, πήγε στην Τράπεζα παραμονή Πρωτοχρονιάς να πάρει τη σύνταξή του. Περιμένοντας στην ουρά σκεφτόταν τις τρεις επανωτές μειώσεις, που κατάντησαν τη συνταξούλα του επίδομα γήρατος.

Το χειρότερο ήταν που κόψανε και τα δώρα και ειδικά το δώρο των Χριστουγέννων. Ήταν μια ανάσα για τις μέρες αυτές, που τα έξοδα ξέφευγαν από τον προϋπολογισμό και τα εγγόνια περίμεναν κανένα δωράκι απ’ τον παππού.
   Περνώντας από το γραφείο ενός νεαρού υπαλλήλου της Τράπεζας, που κουβέντιαζε με κάποιον επισκέπτη του, άκουσε άθελά του τη συνομιλία.
- Οι γέροι τα φταίνε. Αυτοί ψηφίζουν τις παλαιοκομματικές κυβερνήσεις. Θα έπρεπε να τους κλειδώνουν μέσα τη μέρα των εκλογών ή να βγει ένας νόμος που να αφαιρεί το δικαίωμα ψήφου σε όσους περνούν τα 65.
- Εγώ λέω ότι πρέπει να τους κόψουνε και τη σύνταξη. Να τους δίνουν ένα ελάχιστο ποσό μόνο για να συντηρούνται και τίποτ’ άλλο.
   Ο κύριος Παναγιώτης ακούγοντας αυτή τη στιχομυθία νευρίασε, θύμωσε και του ανέβηκε η πίεση. Πήγε ν’ απαντήσει, αλλά το μετάνιωσε. Μέσα σε τόσο κόσμο θα γινότανε φασαρία και μετά δεν ήξερε πόσοι θα πήγαιναν με το μέρος του και πόσοι με το μέρος του νεαρού. Κατέβασε λοιπόν το κεφάλι, όταν ήρθε η σειρά του πήγε στο ταμείο, πήρε την κουτσουρεμένη σύνταξη και έφυγε χωρίς μιλιά.
   Στο δρόμο για το σπίτι του σκεφτόταν αυτά που άκουσε στην Τράπεζα. Μετάνιωσε που δεν μίλησε. Θα έπρεπε να τον βάλει στη θέση του το νεαρό, που νομίζει ότι αυτός θα μείνει για πάντα νέος και δεν θα γεράσει. Θα του έλεγε ότι κι αυτός στην ηλικία του τα ίδια σκεφτόταν. Πίστεψε στην αλλαγή και τον εκσυγχρονισμό και δεν το μετάνιωσε. Όμως σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η παγκοσμιοποίηση, το κοινό νόμισμα, οι κίνδυνοι που παραμονεύουν τριγύρω μας επιβάλουν σύνεση και σωφροσύνη. Ο λαϊκισμός πια δεν είναι μόνο κατακριτέος, αλλά και επικίνδυνος. Και όσο για τη σύνταξη, αυτός που δούλευε από 16 ετών και πλήρωνε επί 40 χρόνια εισφορές, είναι δίκαιο να πάρει στο τέλος μόνο ένα ξεροκόμματο για να μην πεθάνει;
   Θα του έλεγε πολλά, αν είχε το χρόνο, για τους αγώνες της δικής του νιότης, για τις επιτεύξεις και τις απογοητεύσεις, για τα όνειρα και τις ελπίδες. Όσο όμως κι αν συμπίπτουν οι ιδέες και οι προτάσεις για κοινωνικές αλλαγές που κάθε νέος πρεσβεύει, υπήρχε παλιότερα  ένας σεβασμός προς τους ηλικιωμένους. Οι¨ Δημογέροντες¨, η ¨Γερουσία¨ αλλά και τα ¨Περήφανα Γηρατειά¨ είναι όροι δηλωτικοί της τιμής που απολάμβαναν οι μεγαλύτεροι στην ηλικία.
Άσχετο βέβαια αν αυτός που αναφερόταν συνέχεια στα Περήφανα Γηρατειά, κατάφερε να ευτελίσει στο τέλος τα δικά του γηρατειά με τους έρωτές του…

Στέφανος Λέπουρας